|
A Ğ I T
Yine dile geldim,yine konuştum.
Cesur musun, cevap verecek kadar.
Bu soruyu önceden de hep sordum.
Hiç bilen olmadı bu güne kadar.
Nereden başlasam,neyini desem.
Çok kırgınım hangisini söylesem.
Bana neden küstüğünü bir bilsem
Söylesen ne olur bilecek kadar.
Şu soruyu hiç kendine sordun mu.
Gittiğin gurbetler ana yurdun mu.
Dönmek için bazen hayal kurdun mu.
Vatanım deyip te gelecek kadar.
Ana dedin,baba dedin,yar dedin.
Hiç birinin kıymetini bilmedin.
Hangisinin, ziyaretine geldin.
Bir damla göz yaşı dökecek kadar.
İstersen an,ister anma ne çıkar.
Ben burdayım işte adım YARHİSAR.
Bundan sonra her gün gelsen ne yazar.
Küstüm sana,küstüm artık o kadar.
Küstüm sana gelip düzenim bozma.
Perişan halimi görüp te yazma.
Konuştum diye de bana hiç kızma
Ne yaptım ben sana kızacak kadar.
Küsmedim diyorsun, konuşmuyorsun.
Yıllar geldi geçti sen gelmiyorsun.
Bunun adı nedir biliyor musun.
Yalandır,riyadır hepsi bu kadar.
Uğrunda öldün se ora vatandır.
Vatanı unutan namert insandır.
Cesaret göster de beni utandır.
Yolumda erkekçe ölecek kadar.
Ananız,babanız,atalarınız.
Benimle birlikte bak burda yalnız.
Ara sıra düşmez mi hiç yolunuz.
Bir dua,bir amin diyecek kadar.
Eller gibi sanki kıymet mi bildin.
Yıllar gelip geçti önem mi verdin.
Elinde mendille bana mı geldin.
Akan göz yaşımı silecek kadar.
Sevip sevmediğin tam bir bilmece.
Korkma, sevdiğini söyle harbice.
Erinde gecin de bir gün ölünce.
Gelip te koynuma girecek kadar.
Bu satırları ben,sadece yazdım.
Gözlerim yaş doldu hemen ağladım.
İkinci bir defa okuyamadım.
Okuyup sonunu görecek kadar.
Sensiz olmak çok gidiyor ağrıma.
Kulak ver, gel artık benim çağrıma.
Doğan şöyle uzan,kara bağrıma.
Dost olalım ta ki mahşere kadar.
25 ŞUBAT 2008
Doğan ŞAHİN
İSTANBUL
|
ŞİİR