|
Ç A Ğ R I
Otuzsekiz yıldır benden ayrısın.
Ara sıra, bir ara da sor beni.
Hiç değilse, sene de bir,varmısın.
Ne haldeyim,şöyle gel de gör beni.
Şiir yazsan beni dile getirsen.
Her şiirde sevdiğini söylesen.
Geceleri bir rüyada görürsen.
Tereddütsüz hep hayıra yor beni.
Üç beş görgüsüze halim bildirme.
Çelme takıp sırtım yere getirme.
Cahilleri üzerimde gezdirme.
Okumuşun ayağına ser beni.
Herkes birer birer gitti gurbete.
Hiç dönen olmadı bana geriye.
Bu yüzden benzedim bir harabeye.
İşte bu dert, mezarlara kor beni.
İstanbul, Almanya aldı götürdü.
Göçler işte bu hallere getirdi.
Yaktı yavaş yavaş beni bitirdi.
Kalbimdeki, sönmeyen bu har beni.
Çevremdeki köyler güzel ne kadar.
Şimdi bak bunların bir değeri var.
Kendi insanları çok seviyorlar.
Bizimkiler, neden görür hor beni.
Gözleri kör olsun zalim gurbetin.
Sılası yok mudur bizim milletin.
Utanmadan ozanlara söylettin.
Bundan sonra destanlar hep der beni.
İstemem bırakıp terk edip gitme.
Seviyorum derdin yalan söyleme.
Sakın beni yalnızlığa terk etme.
Korkuyorum, kurtlar kuşlar yer beni.
Al beni de götür dedim yanına.
Götüremem olmaz dedin sen bana.
Bari resim çekinelim, yan yana.
Kaçma n’olur, bekle biraz dur beni.
Duyarsın Yarhisar hep ağlıyormuş.
Sevenleri artık beğenmiyormuş.
Herkes kendisine yeni yurt bulmuş.
Şimdi severler mi, sade bir beni.
Çocuklara öğret beni bilsinler.
Arada bir arzulayıp gelsinler.
Yeter ki bizim köy şurda desinler.
Hiç olmazsa harita da bul beni.
Ataların bende doğdu öldüler.
Onlar benim kıymetimi bildiler.
Hiç bilmiyor artık yeni nesiller.
Sen bilmezsen, başkasına ver beni.
Herkes beni deli olmuş sanıyor.
Artık yeter ciğerlerim yanıyor.
İşte gör bak her tarafım kanıyor.
Yaralarım göz göz oldu sar beni.
Terk edilmek çok zoruma gidiyor.
Benden başka kimse bunu bilmiyor.
Her gün ölmektense gel bir gün diyor.
Mümkün olsa, çek silahın vur beni.
Yıllarca hep, üzerimde gezdirdim.
Size türlü türlü nimetler verdim.
Ya gerçekten sevin, ya da terk edin.
Öldürecek artık yeter, sır beni.
Yerleşmeye başka bir yer arama.
Yalvarırım dön gel Allah aşkına.
Yetti artık yap üstüme bir bina.
Elindeki kazmayınan kır beni.
Anla artık dile geldi Yarhisar.
Senden istediğim şimdilik bunlar.
Beni anlatacak bir DOĞAN’ ım var.
Anlatamaz artık kimse zor beni.
l6 ŞUBAT 2008
Doğan ŞAHİN
|