Merhaba,

            Anadolu diyarlarının güzel köyünün güzel insanları. Merhaba!..

            Daha dün gibi geliyor, içinizden ayrılıp  gurbet illerine gelişim.

            Zaman nasıl da çabuk gelip geçmiş, doğrusu hiç de anlayamadım. Bu koca şehir yıllarımı  çalmış hiç de farkına varamadım. Ben ise halen rüyalarımda, hayallerimde  o güzel köyümün derelerini, tepelerini, ırmaklarını, göllerini görmekteyim.

            Sevgili hemşerilerim,

            Yaz tatilini köyümde geçirmek için sabırsızlanıyorum. Görmek istiyorum elleri nasırlı, gönülleri hoş, gözleri gülen, cömert insanlarımızı. Görmek istiyorum ecdadın mezarını, görmek istiyorum doğduğum köyü... 

            Dostlar, inanın üzülüyorum bu koca şehrin acımasızlığını,  insanların kültürel yozlaşmışlığını görünce. Hani nerede Türk-İslam kültürel değerleriyle yoğrulmuş gençlik? Hani nerede ecdadın gurur duyacağı insanlık? Düşenin dostunun olmadığı, tokun, acın halinden anlamadığı, dostlukların maddeye bağlı olduğunu görünce hayretler içerisinde kalıyorum.

            Burada hayatın acımasızlığıyla karşılaşınca; hayallere dalıp, ruhumu o güzel köyüme yönlendiriyorum. Orada insanlık, orada dostluk, orada düşenin elinden tutan saygı değer hemşerilerimi hatırlayıp, onları bu uzak diyarlardan  minnetle, rahmetle  anıyorum.

 Sevgili gençler bizler sizin gibi kentlerin acımasız yüzüyle değil, Anadolu bozkırlarında bulunan işte o gurur duyduğumuz köyün kültürel değerleriyle yetiştik. Sevgimiz, özlemimiz işte ondan dolayıdır. Her şeye rağmen ne mutlu bir köyümüz var diyebiliyorsunuz. Ya onu da diyemeseydiniz ne olacaktı?

Ben naçizane bir kardeşiniz olarak derim ki;

Unutmayalım, sahip çıkalım şu şirin ata yurduna.

Evet, genç kardeşlerim özellikle size sesleniyorum!

Durmayın gidin bu yaz tatilinde köyünüze, gidin ecdadın mezar  taşının başına, el açıp semaya  dua edin.

 İşte o zaman;

          Dünyanın en mutlu insanı olacaksınız.....

Bizi bu günlere taşıyan o güzel köyümüzü hatırlayabildiğim kadarıyla,

KÖY DESTANI

Çift odalı bir evimiz,                  Çam teknede hamur kardık.

Küçük idi penceremiz,                Sac üstünde ekmek yaptık.

Çömlektendi tenceremiz,            Çörek için fırın yaktık.

Ne zevkliydi köy hayatı.             Ne zevkliydi köy hayatı.

Mum bulunmaz çıra yaktık.         Çıkrık ile iplik büktük.

Tenekeye musluk taktık.            Kalıp yapıp kerpiç döktük.

Kırık ayna bulup baktık.              Kazma ile kürtük söktük.

Ne zevkliydi köy hayatı              Ne zevkliydi köy hayatı.

Bazen olmaz kuru soğan.           Kükürt alıp barut yaptık.

Üstümüzde yünden yorgan,        Dolma tüfek ava gittik.

Sekilerde yatar iken,                 Keklik tavşan vurup yedik.

Ne zevkliydi köy hayatı              Ne zevkliydi köy hayatı.

Yol parası vergi verdik.             Yol alırdık eşek ile,

Pencereye naylon çektik.          Çoğu bilmez onu bile,

Yere ottan döşek serdik.           Tartımız tartar okka ile,

Ne zevkliydi köy hayatı,            Ne zevkliydi köy hayatı.

Heybe ile yük taşırdık.              Kekik nane toplarıdık.

Dağdan dağa yol aşardık.          Çeşit çeşit otlar yedik.

Kamyon gördük çok şaşırdık.      Karşı dağdan kar getirdik.

Ne zevkliydi köy hayatı.            Ne zevkliydi köy hayatı.

Başta verem sıtma çoktu,         İmeceyle yardım vardı

Bizi az mı arı soktu,                 Düşmanlık yok dostluk vardı

Doktor yoktu ilaç yoktu.           Sabır vardı mertlik vardı

Ne zevkliydi köy hayatı.            Ne zevkliydi köy hayatı

Harmanlarda tepelerde             Yaş yirmiyi derken bulur

Toplanırdık büyük evde            Kız yuvasını erken bulur

Körmen doğrar anam evde        Yağız yiğit asker olur

Ne zevkliydi köy hayatı            Ne zevkliydi köy hayatı

Ne mal kaldı ne davar              Motor emekliye çıkmış

Ahırları rüzgar savar                Patos kediye yuva olmuş

Tarlaları biçer döver,               Evler barklar hepten uçmuş

Unutamam köyüm seni,            Unutamam köyüm seni,

Kara Mehmet, Adıgüzel            Uzun dede av yapardı

Tahir dedem Mıktat ile             Şapkasını yan takardı

Çay içerdik bizim evde             Ağıl önünde herk yapardı

Ne zevkliydi köy hayatı            Ne zevkliydi köy hayatı

Her şey viran olup gitti            Herkes toplansın köye gelsin

Sevdiklerim toprak yuttu          Yarhisar köyü şenlensin

Kara kilit toprak üstü               Eski düzen yenilensin

Unutamam köyüm seni,            Ne güzel olur köy hayatı.

ZÜBEYİR ÖZTÜRK

zubeyirozturk@mynet.com

Sevgili hemşehrilerim hepinizi saygıyla selamlıyorum.