Merhaba Sayın Hemşehrilerim !

Yarhisar Köyünün internet ortamında tanıtım ve  internet üzerinden yayın yapan “Yarhisar Haber” isimli bir gazetesinin oluşu ülkemizdeki diğer yerleşim birimlerine örnek bir harekettir. Bizlere bu imkânı sağlayan arkadaşlara teşekkür ederim. Yarhisar Köyünün dününü ve bugünün yaşamış bir kardeşiniz olarak, köyümüzün ülkemizdeki kalkınmaya paralel olarak nasıl değişime uğradığını, kısaca “Yarhisar'ın nerden nereye” geldiğini sizlere aktarmaya çalışacağım.

Değerli hemşerilerim, YARHİSAR KÖYÜ;Sivas-Erzincan devlet karayolu üzerinde Sivas'a 45,Hafik'e 9,Zara İlçesine 24 km. Mesafede Tödürge Gölü'nün Kızılırmak'a döküldüğü yerde kuruludur.Cumhuriyet öncesi Müslüman ve Ermeni nüfusun birlikte yaşadığı ,kuruluşundan bugüne kadar çeşitli uygarlıkları barındıran büyük ve tarihi bir köydür. Gayrimüslim nüfusun başka yerlere göç etmesinden sonra devlet, çeşitli tarihlerde Yunanistan, Yugoslavya ve Bulgaristan'dan gelen soydaş aileleri yerleştirmiştir. Yalnız Müslüman nüfusun yaşadığı Mezra ve ağılları ile 120 haneyi bulan geniş  araziye sahip bir köy olmuştur. Köye  yerleştirilen bu aileler birkaçı hariç, devlet tarafından verilen arazilerini satarak, köyden batı illerine göç etmişler. Köyümüzde gerek cumhuriyetten öncesi, gerekse cumhuriyetten sonra 1950'li yılların sonuna kadar nüfusun tamamı  karasaban, kağnı ve buna benzer ilkel tarım aletleri ile ırk, tohum, mera ıslahı yapılmadan ve gübre kullanılmadan çiftçilik yapan, hayvancılıkla uğraşan gelir düzeyi çok düşük, dışa kapalı bir toplum olarak yaşamıştır.

Cumhuriyet ten önce alaylı bir zabiti (subayı) olan, ellili yılların başından itibaren birkaç ilkokul öğretmeni, altmışlı yılların başından itibaren yine birkaç astsubayı, ilk kez bir bayan öğretmeni, bir o kadarda memuru olan, bunun dışında nüfusun çoğunluğu özellikle kadınların tamamı okur yazar olmayan, erkekler ise ya ilkokul üçten veya ilkokul beşten mezun kimselerdi. Kızlarımız ilk defa ellili yılların sonuna doğru ilkokuldan mezun olmaya başlamaları,yetmişli yılların başına doğru ise ilkokulu bitiren çocuklarımızın bir kısmı orta lise ve yüksek okul düzeyinde eğitim ve öğretim almak üzere köyden ayrılmışlardır. Köyümüzdeki göç hareketleri cumhuriyet öncesi ve sonrası birkaç kişi köy ve yurt dışına gitse de bunlar devamlı ve kalıcı olmaz. Esas göçler ellili yılların başından itibaren İstanbul, Sivas ve diğer iller ile yurt dışına bekar olarak gitmeleri, daha sonraları da ailelerini de götürerek göçler kalıcı olmaya başlar, zamanla artarak devam eder. Günümüzde köy ve dışarıda doğan Yarhisar' lı çocukların neredeyse tamamı köy dışında ya okuyor ya çalışıyor veya ticaretle uğraşıyor olmasıdır.

Köyümüzdeki tarım alet  ve araçlarında, iş ve nüfus yapısındaki büyük değişim, Türkiye’deki değişime ayak uydurarak, altmışlı yılların ilk yarısından itibaren aşama kayıt ederek bugünkü seviyesine gelmiştir. Ellili yılların sonuna doğru birkaç memuru var iken, bugün kadını erkeği köyümüz nüfusuna kayıtlı öğretmen ve öğretim görevlisi (Doçent-Profesör),hukukçu, mühendis, doktor,subay,pilot,emniyet ve zabıta görevlisi,din görevlisi,şef,müdür ve işçi olarak çalışan değerli evlatlarımız mevcuttur. Yine İstanbul,Sivas ve diğer şehirlerde bulunan hemşerilerimizin çoğunluğu kendi işini bularak ticaretle uğraşmakta ,hatta bunların bir kısmı fabrikatör ve iş adamı konumunda olup,bir çok kişiye iş veren durumdadır. Nereden Nereye; Karasabandan traktöre, tırpan ve dövenden biçerdövere, işçilikten işadamlığına, memurluktan müdürlüğe ,okuryazarından profesörlüğe, 120 haneden 500 haneye, 1700 kişiden 3500' lü nüfusa erişen Yarhisar Köyü' nün dünü bugünü ve geleceği ile gurur duyuyorum. Her Yarhisar' lının da aynı duyguları taşıdığına eminim.

Benim tek dileğim; Çocukluğumdan beri uzun yıllar köyün dışında yaşamış biri olarak kendini Yarhisar' lı hisseden tüm hemşerilerimin doğup büyüdüğü baba ocağına  sahip çıkacağı,gelişmesi için herkesin karınca kararınca maddi ve manevi  yardımlarını esirgemeyeceği inancı ile tüm Yarhisar'lıları saygılarımla selamlarım.

METİN ATİLLA

Mayıs 2004